به نظر من هفت به هیچ وجه مثل اکشن های امروزی نیست ، حتی می توان آن را یک فیلم کلاسیک دانست ! دیوید فینچر با این فیلم ثابت کرد که نابغه است.تمام سکانسها و صحنه های هفت فکر شده است و همه ی دقایق فیلم هدف دارند.براد پیت ، مورگان فریمن و کوین اسپیسی هم یکی از بهترین بازی های خود را ارائه داده اند. سکانس اول فیلم به نوعی یک سکانس معرفی دو شخصیت اصلی یعنی پیت و فریمن است.فریمن یک پلیس در آستانه ی بازنشستگی است و پیت پلیسی جوان و بی تجربه است که تازه با همسرش به این شهر آمده .
تیتراژ فیلم یکی از بهترین ها است.فیلم «کشتن مرغ مقلد» را یادتان هست؟ تیتراژ این دو فیلم مثل هم است با این تفاوت که درتیتراژ هفت قاتل فیلم وسایلش را با وسواس مرتب می کند .
اگر طرفدار بیلی وایدلر باشید حتما اسم این فیلم رو شنیدید.اما اشتباه نکنید این فیلم با بقیه ی فیلمهای وایدلر خیلی فرق دارد.غرامت مضاعف همان طور طنزهای هوشمندانه ی وایلدر را در خودش دارد ولی بسیار تلخ و سیاه است.این فیلم مثل سانست بولوار (فیلم دیگری از وایلدر) فلاش بک است و دقیقا مثل بقیه ی فیلم های وایلدر گفتار و دیالوگهای قوی دارد.این فیلم یکی از بهترین فیلمهای وایدلر و از بهترین های سینما است.
کتاب «بچه هالیوود» رو خیلی طول کشید تا پیدا کنم. وقتی فهمیدم فصلهای اول کتاب که مربوط به زندگی خصوصی نویسنده بوده در ترجمه حذف شده خیلی تو ذوقم خورد ولی باید اعتراف کنم که حذف این فصلها لطمه ای به کتاب وارد نکرده و مترجم هرجایی که لازم بوده توضیحات رو به صورت پانویس ذکر کرده.بچه ی هالیوود نوشته ی رابرت پریش ، کارگردان و تدوین گر هالیوودی است که یک بار اسکار گرفته.کتاب حال و هوای آن روزهای هالیوود را خیلی خوب توصیف میکند و درباره ی بازیگران و کارگردانان کلاسیک به خصوص استاد سینمای وسترن ، جان فورد اطلاعات بسیار جالبی می دهد.به نظرمن بهترین بخش کتاب هم قسمت مربوط به روابط کاری پریش و فورد است. پیشنهاد می کنم اگر به کتاب های سینمایی و فیلمهای کلاسیک علاقه مند هستید این کتاب رو حتما بخونید.
قسمتی از کتاب:
نشریه نیویورک تایمز ماجرایی را نقل میکند که در آن کسی در حضور فورد از فیلم های اینگمار برگمن یاد کرده بود.فورد پرسیده بود : اینگرید برگمن ؟
- نه اینگمار برگمن .کارگردان بزرگ سینمای سوئد.
-آهان ، همان آدمی که گفته من بزرگ ترین کارگردان دنیا هستم!
زندگی زیباست به نظر من یکی از بهترین فیلمهای ایتالیایی است.بینی در این فیلم بسیار زیرکانه و با شوخی ، نژاد پرستی را بیهوده و مسخره نشان میدهد.فیلم از همان اول بیننده را میخکوب میکند و به هیچ وجه کسل کننده نیست.این فیلم با وجود این که کمدی است ، ترادژی هم است و به نظر من شخصیت اصلی فیلم (بینی) یکی از بهترین شخصیتها و البته بهترین پدری است که در سینما وجود داشته. یکی از جالب ترین نکات فیلم این است که فیلم فلاش بک است ولی ما تا آخرین لحظه این را نمی دانیم!
در مهره هفتم برگمان با زیبایی به موضوع مرگ می پردازد و به راحتی نشان میدهد که هرچه قدر زندگی بد باشد آدم ها نمی خواهند از آن دست بکشند و در آخرین لحظه هم از مرگ می خواهند که به آنها بیشتر فرصت بدهد.حیف که مرگ هیچ وقت به آنها پاسخ مثبت نمیدهد.در میان تمام آدم های فیلم ، شوالیه ازهمه متفاوت تر است. باید هم باشد او شخصیت اول فیلم است.او تنها کسی که می تواند از مرگ، زمان اضافه بگیرد و با او شطرنج بازی کند.اما برخلاف همه که زمان اضافی را برای زندگی اضافه میخواهند او در این زمان به جست و جو خدا میپردازد.از دختری که به جرم ارتباط با شیطان محکوم به مرگ شده درباره ی شیطان میپرسد و از او می خواهد ارتباط برقرار کردن با شیطان را به او بیاموزد.شوالیه می خواهد از شیطان درباره ی خدا بپرسد!در آخر شوالیه بازی شطرنج را به مرگ میبازد و همراه با دوستان و همسرش میمیرد.هنرپیشه ای که به تازگی از گروه دوستان شوالیه خارج شده آنها را می بیند که با مرگ می رقصند و شادی می کنند. به این ترتیب برگمان به ما نشان می دهد مرگ تلخ و وحشت آور نیست.
درباره ی الی فیلم آرامی است ودیدنش را به آنهایی که عشق فیلمهای پرماجرا و اکشن هستند اصلا پیشنهاد نمیکنم.اگرچه فیلم موضوع غم انگیز و درعین حال ساده ای دارد ولی صحنه هایش غافلگیرکننده اند.نمونه اش صحنه ی دریا که با موجود موسیقی عالی و بازی واقعی بازیگران به معرکه ترین صحنه ی فیلم تبدیل شده.یکی از نفس گیرترین لحظه های فیلم ، صحنه ای است که آرش در دریاست و خواهرش که هنوز نمی تواند حرف بزند میخواهد با زبان بی زبانی به پدرشان خبر دهد.انگار که تماشاگر هم با او قدرت حرف زدن را از دست میدهد.وای که چه صحنه ای است این صحنه...
اگر بخواهم به بازی ها اشاره کنم باید بگویم غیرمنتظره ترین بازی از نظر من بازی مانی حقیقی بود.ما او را به عنوان یک کارگردان یا بیشتر از آن به عنوان یک نویسنده قبول داریم ولی من انتظار چنین بازی خوبی از او،را نداشتم. بقیه بازیگران از جمله ترانه علیدوستی ، شهاب حسینی ، گلشیفته فراهانی و صابر ابر هم مثل همیشه بازی های خوبی ارائه داده اند.
یکی ازنکته های بد فیلم ، پوسترش است که به نظر من برخلاف فیلم چندان کار شده نیست وبا کمی مهارت فتوشاب به راحتی میتوان آن را طراحی کرد.
واما برداشت من ازدرباره ی الی .فیلم به من یادآوری کرد که چه قدر بعضی از آدم ها کوچک اند که حاضرند در حق کسی که توانایی دفاع از خودش را ندارد،ظلم کنند تا به آنچه که میخواهند برسند و چه قدر بعضی از آدمها ضعیف اند که نمی توانند برای تصمیم و باورهایشان بجنگند و این که بسیاری ازما مسئولیت کارهایمان را نمی پذیریم و همیشه به دنبال مقصریم تا به دنبال راهی برای حل مشکل.
وبلاگی به سادگی همین عکس
من فکر میکنم درپس اون صحنه های خوش آب و رنگ و دیالوگهای جور واجور واقعا یه مقصودی هست.اونا یه چیزی میخوان بگن....
